Glas

Ik werk veel met afvalglas. Mijn aandacht voor glas stamt van eind jaren 1990.  Ik begon in de keramiek met glas te experimenteren. Veiligheidsglas ofwel kapot geslagen bushokjes, achtergelaten door vandalen, lag letterlijk voor het oprapen. Vensterglas was ook voorhanden en zo ontstonden de glasvormen.

Glasgruis kwam ik tegen in een expositie van Lara Almarcegui in de Witte de With in Rotterdam en na afloop van deze expositie kon ik in grote hoeveelheden naar huis nemen.

Daaruit is een eigenzinnige en eigenwijze aanpak ontstaan van glasvormen. 

Nadat ik twee keer mijn oven opnieuw moest bedraden en metselen, door verkeerd gebruik van mallen, ben ik mij gaan scholen. 

De glasopleiding can het IKA in Mechelen leerde me techniek maar vooral spelen met glas en andere materialen. Het glas werd, hoe raar het ook klinkt,  minder belangrijk dat hetgeen ik wilde laten zien.

Mijn plezier in het maken wordt nog steeds groter hierdoor! Glas is slechts een materie. Mooi, moeilijk, heel specifiek wat je er wel en niet mee kunt doen. Lastig en toch ook mijn eigen werkwijze ontwikkelen en een eigen "wereldje" maken.

Mijn drive:

Transparant en lucide zie ik graag (ook bij mensen).  

Vormgeving in combinatie met iets nieuws te ontwikkelen, bedenken en uitproberen.

Niet de geijkte paden, maar mijn eigen weg gaan.

Leren van de fouten, uitglijers en onmogelijkheden tijdens die zoektocht.

En dan uiteindelijk (soms) genieten van het resultaat;