Altijd als ik aan zee ben, neem ik een filmpje op van één minuut. Inmiddels zijn het er meer dan tweehonderd. Kleine fragmenten van water, wind, licht en beweging.
Ik onderzoek wat de zee met mij doet. Wat gebeurt er wanneer ik me overgeef aan de deining van de golven? Waarom verandert mijn stemming wanneer ik langs de vloedlijn loop of me laat dragen door het water? Wat betekent het om te durven drijven? Ik zoek er naar fossielen en aanspoelsels, naar sporen van tijd en vergankelijkheid. Die zoektocht is zichtbaar in al mijn werk.
Met deze projecties onderzoek ik hoe een landschap zich in een mens nestelt. Hoe herinneringen zich ophopen. Hoe licht, beweging en transparantie gevoelens kunnen oproepen die zich moeilijk laten benoemen. Kan ik door deze zeebeelden ook emoties oproepen bij de toeschouwer? En verschilt dat met de woeste zee, de stille zee, de schitterende zee en die met een regenboog?
De zee troost, ze geeft energie.Ze kan dreigend zijn, uitbundig, stil of overweldigend. Ze vraagt niets, behalve ontzag.
Mijn werk beweegt zich op diezelfde grens. Tussen water en land. Tussen herinnering en ervaring. Tussen vasthouden en loslaten.
Ik neem de zee mee naar huis. En telkens brengt ze mij weer terug.
De projecties bekijken?
Klik op de foto’s hieronder om een paar van m’n zee-projecties te zien.
